bir fidan ektim içime kökleri kalbimi saran bir fidan ektim yüreğime yapraklarında ismin yazan bir sevda türküsü yazdım adına her mısrasıyla sen kokan dilimden hiç düşürmediğim nargilemin dumanı gibi çektim seni dumanı başımı efkârlandıran yoktun sen aslında yaşamamıştım ben seni düşünmedim sabaha kadar siyah saçlarını bal rengi gözlerini hayallere dalmadım hiç geleceğe dair gezmedim aylak gibi gecenin soğuğunda buz tutan gözyaşlarımla sövmedim geçmişime neden daha önce karşılaşmadık diye yoktun sen aslında yaşamamıştım ben seni hiç yer etmedin bu yürekte hep avutuyorum kendimi böyle dizelerde ne kadar unutmayı denesem de sürekli aklımda o çakmak gözlerin yine kulaklarımda çınlıyor o gülüşlerin o saf halin ne gariptir ki kaybettikten sonra anlıyor insan karşısındakine ne kadar değer verdiğini...
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.