Bazen görüyorum gözlerin hiç açilmadik bir sayfa Hiç bir şey yazilmamiş sadece yeşil Sen beni gözlerinden kovmadan önce bedenindeydim Ruhundaki çocuklarla dansediyordum Sen uyanincaya kadar
Benim sefilligimi örten herşeyi verdin Verdikçe azaldin Azaldikça sevginden kara bulutlar Üstüme çöktü Uzaklaştikça hatiralar ve senden biraz
Seni düşündükçe şimdi dişari çikiyorum Dişarida sen varsin belki Çocuklar oynuyor etrafimda Senin içindeydi hepsi bi aralar
Çiplakliginla geçen günlerimizin Içimde büyüttügü güneşler öldükçe siyah Daha siyah Gecelere yalvardim
Niye bizim olmasindi Giden her aşkim bana siyah dönüyor karanlik Firtinalari verdin Kendin kurtuldun ama Arkanda bir enkaz biraktin Ve muhtaç degilken sana Kirilmiş bir bardak gibi Attin beni uzaklara Kimbilir şimdi hangi çöplükte kalbim Ve senin çocuklarinla oynamakta leş gibi
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.