|
|
Yalnızım
sessiz kalan yakarışlarımla bitirmeye çabalıyorum sesime dostlarım bile yanıt vermiyor artık penceresiz kaldım şairin dediği gibi kuytu köşelerde acılarımla yanlız kaldım ve ben bunu artık kabul ediyorum yapayanlızım şu sınırları dikenli tellerle çevrili açık hava ceza evine benzeyen mekanda acılarımla ve ızdıraplarımla yanlızım. yanlızlığım bağrımı sıkıyor kimsesiz oluşum duvarlar konuşmuyor gökyüzü yüzümü güldürmüyor artık çalan bir telefonum bile yok mecburi istikametgahımda. günleri tarihi unutum zamanın dışında yaşıyorum ölü bir beden gibi ruhsuz yüzü gülmeyen dalgın biriyim artık oyuncağı elinden alınmış bir çocuk gibi geceleri gizlice gündüzleri gözyaşlarını içine atarak ağlıyorum. kalabalıklar içinde yanlızım kimsesiz oluşu öğrendim kimsesiz kaldı sesim.
25.11.2006
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|