Üye Girişi »      Şifremi Unuttum   |   Üye Kaydı
       
Ümit
Bir kuru sesti güneşin batmasi
Can çekişen aydinlik kayboldu
Karanliklar sardi etrafi
Ve birkaç köpek koşup gitti
Birkaç serserinin ardindan
Gece öksürüyordu
Tir tir titriyordu agaçlar
Kuşlar çoktan göçüp gitmişti
Hain bir sevgili gibi
Pencerelere yansimişti kişin izleri
Kar yagacakti ölümün üzerine
Ve korkacaktik dişari çikmaya
Her kiş böyle başlardi bizim köyde
Hayat dururdu kuru yapraklar üzerine
Insan öldükçe inerdi derine
Kiş ile birlikte
Ama bilmezdi
Sessiz gecenin ürpertisi vardi içimde
Kendimle başbaşa kalmanin korkusu
Gece karanligi ölüm kokusu taşiyordu
Baykuşlar bagiriyordu fütursuzca
Yarasalar sessizlige kanat çirpiyordu
Kiş geliyordu
Gece ise bitiyordu yavaş yavaş
Korkum karanlikla kaçiyordu
Güneş doguyordu yeniden
Renkler dünyayi aliyordu
Hayat yeniden başliyordu raksetmeye
Insansa ölüme koşuyordu her nefeste
Kişin soguk solugu geliyordu yakindan
O da terkedecekti yerini bahara
Ve ölüm yeniden yaşam olacakti
Geceden sonraki gündüz gibi
Her yani renkler alacakti

Eylül 2001
Şiir Bilgileri:
Puan: 1/5 2/5 3/5 4/5 5/5
Etiketler: Umit, Yunus, Emre, Durlanik,
Lütfen, hediye formunu eksiksiz doldurunuz
Kime:
Kimden:
Kisa Mesajınız :
 
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.
Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar.
İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.
Reklam Alanı