Rüzgarsiz yelkenlerimle geldim sana Taa yillar once...
Üfleme Üfleme artik o küllenmiş mangali O sönmeye yüz tutmuş korlar Birak eriyip gitsin Yerinde kalsin O ne varsa elimizde olanlar.
Üfleme ne olursun O unutulmuş günler Birak yerinde dursun.
Belki yorgun gözlerden Akip giden bir ani yagmurudur onlar Belki yarim kalmiş güftesi O gençlik şarkilarinin Belki de sönmeyen o sokak lambalari O gözlerden gitmeyen denizler O denizlerin yorgun martilari Beyaz çiçekler açmiş dalgaciklar Birak yerinde kalsin Üfleme.
Sen de kal benimle Ellerini tutmak istedigimde.
Zaman eriyen bir kar gibi Akip gitsin isterse Ama üfleme Bir gece lambasi gibi bakma O yarim kalmiş günlere.
Yalvarip Zamana dur diyemem Çekip getiremem eski günleri Bir uçurtma ipiyle. Güneş dogmadan gitmişse zaman zaman Kusur bende mi? Birak kaybolup gitsin Kaldirimlardan ayak sesleri.
Üfleme Yakma o mangali yeniden Ateş zaten Hep senin gözlerindeydi Unuttun mu?
Birak yerli yerinde kalsin herşey O bir kaç köz O küllenmiş ateş O hiç bitmeyecek sevgi O yara. Birak bende kalsin O herşeye bedel kumral saçlarin Hatiran Yorgun gözlerime yapişmiş O güzel gözlerin Ellerime kenetlenmiş ellerin Yastigimin yanibaşindaki yerin.
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.