Kırmızı gül; demet demet, sevda değildi bu, aşk hiç değildi bir alamet bir kıyametti, dönülmeyen yere gideni, gözyaşını sinene akıtıp kimseyle derdini paylaşamadan beklemekti... Kırmızı gül; aşk mıydı? sevda mıydı? her zaman bulunmazdı, her insan böyle sevemezdi.. kırmızı gül; diken olup kanatırdı kabuk bağalayan yaraları, bekleyenler beklemekten yorulmazdı, birgün gün gelirde yüreklerinde gizli, kapaklı yaşattıkları unutulur diye korkarlardı... gidenler özlenirlerdi gülüşleriyle, edalı yürüyüşleriyle, bülbülü kıskandıran sesleriyle hatırlanırlardı... kırmızı gül; bir daha hiç açamayacak mıydı? hatırlatmayacak mıydı? güzel yüzlü, hoş bakışlıyı... kırmızı gül; kokusunu getirmeyecek miydi? aslı etmeyecek miydi seveni, leylalığı unutturacak mıydı? kırmızı gül; sevda değildi aşk hiç değil.. bir kıyametti; seven sevdiğini unutmalıydı... kırmızı gül; ayrılıktı sevgiliye kavuşamadan ayrılmaktı...
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.