|
|
Tramvay Durağında Bir Köylü Adam
Tramvay durağında bekler bir köylü adam Nereye değse gözü binalar duvar duvar Küçülür nokta nokta öyle durakta adam Küçülür büyüdükçe böyle gözünde şehir Yadına düşer sonra mahpusken yattığı dam Tramvay durağında ürker bir köylü adam
Tramvay durağında bir köylü adam bekler Sıcak asfalt üstünde milyonla insan terler Kumpas trafiğinde yollara ölüm yağar Asansör aynasına akseder yüzde keder Koca bir çığlık şehir, koca bir şehir çığlık Ürkek ceylanlar yutar bu korkunç kalabalık Doymaz metropol karnı koca dev kurban ister Tramvay durağında nice özlemler tüter
Bir köylü adam bekler tramvay durağında Uçar gider bir sonsuz hayale burağında Güneş ışık gemisi rüzgâr eyersiz atı Yelesine yapışır dolaşır kâinatı Fakat gelmez bir türlü beklediği tramvay Kahpe cenderede bir yusufçuk pır pır eder Havalanır bir avuç kan gibi gözyaşıyla Bir damla gözyaşıyla yıkılır saltanatı Gençlik fotoğrafları dökülür parkasından Yitirilmiş bir ömrün küfreder arkasından Bir türlü can bulamaz umudun burağında Bir köylü adam çöker tramvay durağında
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|