Ne sohbetler tüketiyorduk, Karpuz çekirdekleriyle. Hep komşu kızları, Barınıyordu dileklerimizde, Yıldızlar özgürken güneydoğuda.
Dağlar eşkiya doğurmazken Herkes ilk taşı, Atacak kadar gunahsızken. Ay ışığında kaçak çay, Bardaklarına gömülürdu, En mahsum aşk hikayeleri. Gök yüzünü yırtan, O ürkütücü sesler yokken. Gözden düşmüştü mayın tarlaları Elektirik, televizyon, telefon, Hatta yollar yapılmış, Medeniyetle tanışmışken arttı, Can alıcı yasaklar. Kısmet olmadı devlet ışığıyla, Toprak damda yatmak Güneydoğuda.
Yıldızlı gecelerin sabahlarında Gölgede ekmek, otlu peynir, karpuzla Yapılırdı gecelere uzanan, Günlerin kahvaltıları. İnsanca olmasada, Yaşama izni varken güneydoğuda Yıldızlar altında Korkusuzca çocuklar Mayalanırdı analar rahminde
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.