 
|
 
Karışık Şiir Demeti
En Çok Okunan
En Beğenilen
Partner Alanı
|
Tipi Boğuyordu Geceyi
tipi boğuyordu geceyi
gece durmuş, gülüyordu gülüşünde bir kibir bir de keder... tipi boğuyordu geceyi gece durmuş, susuyordu susuşunda bir mana bir de haber... bilirdim ben oralardaydı uzaklardaydı virane ve yalnız bir köydü hikayemin köyüydü gelenin olmadığı geçenin sorupta bilmediği bir köydü. haneleri umut yakmış pamuk pamuk örtülü yorgun damlarının altında sessizce bekliyordu sabahı, uzaklardan seçilen kızıllık ocaklarındaki zayıf közdü yaşam burada sadece yetersiz bir sözdü sözünde ötesinde bir başka yerde köyden az ilerde bir başka ev daha vardı çatlak camı tek oda dört duvarıyla kapanmaz kapısı yoksulluğun acısıyla bir ninenin eviydi nine sessizdi nine kimsesizdi ne yer ne içer hiç bilinmezdi yılların acısı yaralı yüreğinden hiç silinmezdi nine sessizdi nine kimsesizdi titreşen bir mum alevinde oynaşanlardı yoldaşı işte bir sedir bir ocaktan ibaret bu evde en iyisinden bir fakirhaneydi... tipi boğuyordu geceyi gece durmuş gülüyordu amansız gözleriyle köyü süzüyordu. sonra hiddetleniverdi gece bir rüzgar daha saldı koynundan rüzgar hiç duraksamadan süpürdü köyü hikayemin köyünü göz göze durmaz oldu ortalık ağırlaştıkça yıldırdı karanlık sonra umutlarla birlikte geride kalanlarıda savurdu rüzgar emsalsizdi bu nasıl bir şiddetti şiddetinde korkunç bir uğultu uğultusunda ise davet vardı.. canı sıkkındı ölümün davete sevindi vaktiydi tam saatiydi bağıra çağıra koşar adım ile geldi içinde taşmış öfke devinmiş bir neşe ile geldi durmadı o da durmadı ölüm köyün üstünde rüzgarın peşi sıra dolanırken görüverdi ninenin evini ötedeydi azıcık ilerideydi umutsuzdu çaresizdi eskininde eskisiydi harabeydi sevindi kolaydı işi çünkü çatlak cam ve yitik bir kapı engel duramazdı ki ona giriverdi rüzgarla beraber içeriye içerisi harman yeri oldu tüm hayaller duman oldu sonra mum söndü direnmedi boynunu eğdi ardından yaşamın izleri yılların düşleri bıraktılar kendilerini ve ölüm usulca sokuldu ninenin perişan yatağına ve yine usulca alıverdi onu kucağına İstanbul - 1999 İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
Menüler
Reklam Alanı
|
