|
|
Şiir İsimli Çocuklarım Vardı
Can Yücel'i Anmak
Can Yücel'i hatırlattın .. Sidikli kontes demişti Çağın vebası Koktukça sevdiği yalnızlığına
Oysa benim de, şiir isimli çocuklarım vardı Rengarenk .. Asyalı, Avrupalı, Dünyalı Hepsi öksüz bu günlerde Ve yangın yeriyse yalnızlık Bu koku, boğmadan çocuklarımı!
Meğer ne kadar kalabalıkmışım Memleketli bir sevdayı resmetmişler Hırçın, saldırgan, sevecen Bir o kadar da anaç Ve öksüz
Şimdi azalıyorsak ikimiz birden Okuduğumuz tarih bizim değil.. O yüzden sınıfta kaldım hep.. Ve o yüzdendir ki Babasız çocuklar büyüttüm Örgütlü yalnızlık içinde
Can baba olsaydı, şimdi Piç bunlar piç Diye bağırır.. Bir de, vesika verirdi elime Ya bir de! Ya bir de! Ya bir de, seni bilseydi!
Mersin - 25.11.2006
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|