Ne oldu bilmeden gidiyorum öylesine Kederli bir bülbül kuşu gibi ötüyorum, Yakarışlarımı duymaz o sağır misali kör yürek Gözlerini açsada, bir etrafina baksa şaşarım Ne oldu bilmeden gidiyorum süzüle süzüle yüreğimin sevgilisine
Birde o gelse bir kartalın pençesi gibi yanıma Konsa yüreğime, kalbime Derinliklerden yüreğimin derdine bir tuz basmasa Beraber süzülsek yer ve gökyüzünde Ne oldu bilmeden süzülüyorum sevgiliye
Hasreti tüter alnımda sevgilinin Canım, kolum, ayağım kopar gider sevgiliye Bu kalbim dayanamaz geride kalan acılara Mahkum oldum yara, derdimi bilmez, anlamaz Ne oldu bilmeden, anlamadım sevgiliyi
Vuruldum, vurdular beni sevgiliye Meğer beni seçmişler, seçmiş o sevgili hedef olarak Kalbimden vurdu, yüreğimden, canımdan vursaydı bari sevgili Belki o zaman kana bulamazdım kartal pençemi Ne oldu bilmeden pençeyi salıverdim sevgiliye
Nasıl devam eder bu acılar sorarım sevgiliye Ölümüne devam mı edecek, yoksa gelip yanıma itiraf mı edeceksin sevgili Sus, dayanamaz, kaldıramaz bu yaralar, çileler, kederler senin acını sevgili Göz yağmurun, kalbime aksa, bende seninle parçalanırım sevgili Ne oldu bilmeden, parçalandım sevgiliye
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.