''Seni seviyorum'' Demiştim bir kere. Daha fazla saklayamamıştım işte. Bilirsin ne zor söylenendi, Samanyolunda bir yıldızı sırtlayıp yürümek gibi. Yelkovan kuşunun kanat çırpışında söyledim oysa. Sana, bir tek sana böyle söylenebilirdi. Ay ışığı bulaşmış, ak köpüklere kesmişti gece. Yüzüme bakıp gülümsedin sadece. Bir pervanenin kanatları yanıyordu, bakmadın, göremedin gözbebeklerimde. O günden bugüne, bestelenecek sevda türküleri dilsiz kaldı yüreğimde.
Gün geldi, duymak istedin yine de. Yaslandığın duvarlar üstüne üstüne çöktüğünde. Saklıyordun gözlerini. Sen, yaşlar akıtırken içlerine, ben, gökkuşağı uzattım birinden öbürüne. Bunlar, bunlar da unutuluyormuş işte. Ama biliyorum, bir gün, bir gün yeniden duymak isteyeceğini de. Bir hastahanenin acil servisinde belki, belki de, ölüm döşeğinde. Ben, yine unuttuğunu unutacağım. Ölümün dokunduğu ellerinden tutup, seni, günahlarınla birlikte, cehennemin kapılarından, ben alacağım.
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.