Belki gecenin ayazında düşen gün ışığısın Belki de yanardağın içinde serin akarsu. Tek bildiğim kalbimdeki tarifsiz sızı, Seni anlatıyor her nabzımda, sadece seni!..
Her adımda, rüzgar dudaklarımı dövüyor Her kirlendiğimde, sular ellerimi dağlıyor Her sarıldığım yastık nefesimi kesiyor. Anlıyorum; Özlüyor her saniye dudaklarım, ellerim, nefesim; Seni!..
Evet, yoktun yine tüm gece yanımda Ne rüyalarımda gördüm seni Ne de boş yatağımda, Bir karanlık, bir korku, bir de hasret Unutturmaya çalıştı, Seni!..
En son yürüdüğün kaldırımda oturdum Oradan geri gelmeni bekledim günlerce. Haftalar geçti, aylar geçti... Binlerce yabancı geçti yanımdan, Defalarca sordum ama; Onlar da görmemişler seni!..
Yeni başladığım tabloyu yeni bitirdim Benim, sensiz; yalnızlıkla savaşımı anlatan. Alıp odamın baş köşesine astım taşım diye Altına en son senin girdiğin yatağımı mezar yaptım Soğuk yorganımı örtüp kefen niyetine Senden umudu kesip eceli çağırdım. Olur da gelirsen ben öldükten sonra; Ağla, çünkü; Adli tıp raporunda, sebep yazacaklar, Seni!..
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.