Kurşunlanmış serçeler düşüyor toprağa Kanatları kanatılmış Bir ana ağlamakta Kızıl kıyamettir gözleri Yutulmuş acıların yalnız sessizliğidir onda kalan Yitirilmiş, söndürülmüş yıldızlar Sönmüş bir mum eriyikliğinde Bir serçenin kanatılmış kanatlarında çırpınan düşler
Bombalar yağıyor mor bir yağmur ıslaklığında Ve taş kesilmiş karanlık Yuvarlanırken sokaklarda düşen, sıska bacaklar yorgun Sevinç umutları biriktiren yürekler Üşümez Bir serçenin kanatılan kanatları altında ezilmiş düşler
Yalnız ve karşılıksız bir sevda yakmadı yüreklerini Henüz sevişmediler yeniyetme bakışları ürkek Ergenlik tadındaydı gülüşleri Sıkılmadı aynada daha sivilceleri Sıcak somun taşımadılar annelerinin sofralarına Ve çözemediler daha bombaların fiziksel formülünü
Çocuklar Dünyanın çocukları Dünyanın umutları, öldürülüyor tanrının çocukları Her sabah bir yerinden vurulan düşlerine Şimdi ölümün gölgesi vuruyor Vuruyor savaş Tanrıların gölgesinde çocukları.
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.