Seni tahta koltuklu yazlık sinemalarda filmin orta yerinde aldım hafızama ve en heyecanlı yerinde hayatın kayboldun.
Mavi bir nehir akardı, Yaz günlerinde şehir sokak sokak çiçek kokardı Hangi sayfasını açsam kitaplarımın Karşıma hüzünlü gülüşüyle Aynı çocuk çıkardı Beni yüreğimdeki elektrik Seni kırlarda papatyalar çarpardı
Uzun soluklu bir yoldu hayat, tutunmak için küçücük ellerimizle kaygan uçurumların üzerinde hep yukarılara bakardık, başımız dönerdi, bir ışığa yaklaşırken ışıklar sönerdi, haydi yeni baştan keşfederdik yollarını gideceğimiz yerlerin, sıcaklığını arardık tutacağımız ellerin
Koca bir kentin ortasında Tanımadık yüzlerle dost olmaya başlarken Yapayalnız yürümeyi öğrendik Yapayalnız büyümeyi O yüzdendir yalnızlığın coşkulu patlamaları bende O yüzdendir kalabalıklar arasında izimi kaybedişim Bir hayatı sabaha karşı keşfedişim
Şimdi durduk bir yolun başında, kaç sahnemiz kaldı bu oyunda, kaç rolümüz konuşmak için, kaç gece sevişmek için ve kaç hedef ulaşmak için
Ve aldırmıyorum sayısına hiçbirşeyin Ve umrumda değil kanı ömrümün Bir şarkısı var söylemek istediğim gönlümün Onu söyleyeceğim Kim dinler bilemiyorum.
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.