Minik sarı kedicik sevgi arıyordu Insanlar çaylarını yudumlarken. Herkesten habersiz Uyuyan kül rengi kediye yaklaşıyordu Beyazıt’ta bir çay bahçesinde
Ürkekti zavallı, korkuyordu aynı zamanda Sevgiyi aradığı uyuyan sevgi yumağından Korkuyordu istenmemekten Etrafını kolluyordu bir yandan Yaklaşırken sevgiye ağır ağır, adım adım
İzledim onu bir yandan yudumlarken ada çayımı İstanbul’da soğuk bir kış gününde Sevginin, dostlukların konuşulduğu Bir çay bahçesinde, Beyazıt’ta
Yaklaşti yavrucak, ha gayret Dedim oldu olacak Dokundu yavrucak uyuyan sevgi kaynagina Uyanir gibi oldu, şöyle bir bakiniverdi Sonra egiverdi başini,yumuverdi gözlerini Kül rengi kedi Başini yasladi bizim yavrucak Oldu dedim sevinçle, bu iş bu kadar be Ve yavrucak da uyudu Beyazit’ta bir çay bahçesinde
Ve sen sevgilim Tutabilirsin ellerimi içinden tutmak geçtiğinde Öpebilirsin beni öpmeyi her isteyişinde Ve her mekanda Ha Beyazıt’ta bir çay bahçesinde Ha başka bir yerde Sevgi varsa eger karşilik bulacak elbet Ürkek sari kedicik kaybetmedi Kaybetmeyecek
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.