O G�ne� Do�arken Sen Nerelerdesin

Sabah oluyor s�yr�l�yor güne� karanl�klar içerisinden.
�lk ��k huzmeleri vurmaya ba�l�yor odama.
Hatta masamdaki kalemler bile gölge yapmaya ba�lad�.
O kalemlik de duran uzun zaman yazmayan.
Yazamayan, mürekkebi kurumu� kalemlere.

Duvarlara yans�yan gölgeler, resimlerdeki gizli renkleri ç�kar�yor.
Sabah�n ilk yak�c� ��klar�. Siyah daha siyah.
Beyaz m�? Daha silik.
Ve masada ki vazo.
Hatta içindeki kurumu� beyaz gül, Onun bile gölgesi siyah.

Dökülmeye yüz tutmu� duvarlarda yaz�lar beliriyor.
O an �a��r�yorum. Sabah�n köründe hayal mi görüyorum.
Gerçi ak�amdan içti�im bir büyük ama.
Onun da etkisi geçmi�tir art�k.
Daha dikkatli bakmaya çal��yorum.
Evet. Evet, var anlaml� anlams�z yaz�lar.
Okumaya çal��yorum yaz�lar�. Ama tersinden.
Neredesin. Seni seviyorum.

Toparlad�m kafam�, akl�m�. Ne kadar kald� ise.
Güne� do�madan evvel bu�ulanan camdaki izler.
Parmak izlerim, geceden.
Vurunca güne� cama yans�m�� oradan da duvara yaz�lar.

Dakikalar içinde silinmeye, akmaya ba�lad� yaz�lar.
Eski kasvetine büründü yasland��m duvar.
Geceden yazd�klar�m erimeye ba�lad�.
Camdakiler. Ama içimdekiler de�il.

Do�an güne�in parlakl��n�, gözlerimizi yak��n�.
Hissetmeliydik bunlar� beraber, el ele göz göze.
Yazmal�yd�k o bu�ulu camlara parmaklar�m�zla.
Mürekkebi doldurup, kalemlerimizle yazmal�yd�k ya�an�lan o an� sayfalara.

Sensizim ama darg�n de�ilim.
Sadece k�z�yorum geçen y�llara zamana sensizli�ime.
O güne�in do�du�u anda sana.
Doyamadan geçen zaman k�z�yorum.
Bana da kalan a�lad��m ve daha nice güne� do�arken a�layaca��m zamana.
Sensiz sabahlara.