Laf-u Güzaf
vurgun yemiş mi gibiyim? belki de.. sağa sola savruluşum ondandır belki.. sevda acısı mı benimkisi? belki de.. kalp ağrısı, yalnızlığın sancısıdır belki.. asırlar geçti sen-siz resimlerine bakamadım, koklayamadım ellerinden yüzünü tutamadım çare-siz bakan gözlerim hep seni sayıkladı.. sana doyamadım. bu mevsim de geçti yine sen-siz şarkılarda elveda nağmeleri ve ses-siz geçen günlerim gözyaşlarımda ıslandı.. sana varamadım. vakitsiz yağan yağmurlarda ıslanan ben değilim ve benim değil artık sana bakan o buğulu gözler.. senin olamadım. ellerinden tuttuğum ellerimi sana bırakıyorum ve artık ölümü düşlüyorum, dudaklarıma almadığım sıcak nefesini.. belli ki artık bu ne kalp ağrısı ve ne de yalnızlığın sancısı, biliyorum sadece bana ölümün çağrısı. ka bur gam da bir san cı do ğu mu yak ın dır ö lü mün göz le ri mde kan bi rik ti si lip a ta mı yo rum. gerisi laf-u güzaf... İstanbul - 27.03.2007
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.