Üstad Necip Fazıl Kısakürek’in aziz hatırasına, saygıy
Yalnız yaşıyoruz hep, yapayalnız; Sanki varılmaz mesafede yıldız, İnsanların her biri diğerine; Kar yağmış muhabbet bahçelerine. Aşk mekânı kalp, şimdi buz harmanı; Yüz yabancı paylaşır, apartmanı.
Mehtap ılıtırken çölde geceyi, Kumda gezen küçücük bir böceği Düşün… O mu daha yalnızdır, biz mi? Otursak da ağlasak, sebepsiz mi? Hani hep aranan eskimez gerçek, Bizi bize acep ne döndürecek?
“Dünya küçüldü”, büyüyor yalnızlık; Hakikat ki yalan dünyaya lâyık.
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.