Üye Girişi »      Şifremi Unuttum   |   Üye Kaydı
       
Küreselleşen Yalnızlık
Üstad Necip Fazıl Kısakürek’in aziz hatırasına, saygıy

Yalnız yaşıyoruz hep, yapayalnız;
Sanki varılmaz mesafede yıldız,
İnsanların her biri diğerine;
Kar yağmış muhabbet bahçelerine.
Aşk mekânı kalp, şimdi buz harmanı;
Yüz yabancı paylaşır, apartmanı.

İnsan, dipsiz yarda duyulmaz çığlık,
Okyanus dibinde kaybolmuş balık.

Elmas kabuk ki, ruhumuzu sarmış;
Bıçak ki, geçilmez uçurum yarmış,
Babayla oğul arasına bile;
Herkes aşılmaz sur, fildişi kule.
Gölge gibi, bırakmaz peşimizi,
Teklifsizce paylaşır aşımızı.

Sahte dekor, korku anında ıslık,
Yalnızlar topluluğu kalabalık.

Mehtap ılıtırken çölde geceyi,
Kumda gezen küçücük bir böceği
Düşün… O mu daha yalnızdır, biz mi?
Otursak da ağlasak, sebepsiz mi?
Hani hep aranan eskimez gerçek,
Bizi bize acep ne döndürecek?

“Dünya küçüldü”, büyüyor yalnızlık;
Hakikat ki yalan dünyaya lâyık.

Şanlıurfa - 1998
Şiir Bilgileri:
Puan: 1/5 2/5 3/5 4/5 5/5
Lütfen, hediye formunu eksiksiz doldurunuz
Kime:
Kimden:
Kisa Mesajınız :
 
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.
Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar.
İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.
Reklam Alanı