Buhranli günlerden birinde masa başinda Oturup bir türkü söyledim duman duman Ilik gözyaşlarimi döktüm çorak topraga Ve elini tuttum ölümün Hemen yanibaşimda oturan Buhranli günlerden birinde masa başinda
Bahar şimarikligi ile yürüyordu insanlar Ve sarmaşiklar gibi kivriliyordu zaman Bu dünya adli girdabin içinde Yas tutuyordu akşamlar Ve geceler yine hicran kokuyordu Bir velvele kopuyordu kaldirimlardan Bahar şimarikligi içinde yürüyordu insan
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.