 
|
 
Karışık Şiir Demeti
En Çok Okunan
En Beğenilen
Partner Alanı
|
Kayıp Ses
Bir çocuk tanıdım
sokak başlarında kamburlaşmış sırtı tarihin gazabına uğramış çil yüzü sararmış zührevi hastalıklarda bekleyişlere bürünmüş bronz bakışları... Viran viran yıkıntılarda kayıp edilmiş umutları tüm yakınları belli ki ürkütmüş yalnızlık kuş yüreğini kin okunuyor müphem duruşunda... Feryat figan sesleri hâlâ, unutulmamış yıkıntılarda kulaklarında, doymak bilmez ateş sesleri ve kara buluta bürünmüş duman, kara duman sevdaları alıp giden duman... Elleri perçemine uzanıyor annesini hatırlar bir damla bir damla gözyaşı düşer çil yanaklarına anası alnından bırakılan perçemi çok sevmiş olmalı nasırlaşmış kirli elleri titrer üşür cebine sokar... Sorgulayan yabancı bakışlarla çevresini süzer sorar, soru sorar kendine kimse farkında değil yıkık çocuğun sıska, körpe vücudu sıkışmış yabancı kaldırımlarda... Ben süprüntülerin çocuğu değilim haketmedim yalnızlığı haketmedim sürülmeyi endamından okunuyor sorgulayan gözleri... Sesler duyuyor buğulu, anlaşılmaz anlamıyor çocuk konuşulan dili irkiliyor çocuk yüreği ve anlıyor ilk kez farkı bu beton bu beton yığınlarına ait olmadığını... Tarlalarda, çiçekli bahçelerde büyümeye çalışmıştı sevimliliğini doğadan almıştı dağlara, dağlara uzanmıştı hayalleri dağlarla ışıldamıştı bronz bakışları büyülenmişti anasının yanık türkülerinde... Kayıp çocuk özlüyordu annesini özlüyordu babasının "lo kure mın" deyişini doğduğu köyü özlemişti dönmek, dönmek istiyordu özgür oyun alanlarına ağaç ağaçlara tırmanmak arkadaş arkadaşlarıyla özlem özlemlerini paylaşmak paylaşmak istiyordu... Sokak başlarında terk edilmiş çocuk yüreği soluna sağına bakınarak üşüyen elleri cebinde... Umursamaz vurdum duymaz yığınlara katıldı yürüdü yürüdü kayıp oldu kayıp çocuk betonlaşmış yürekler arasında... Tanıdık bir ses tanıdık bir ses arıyordu kayıp çocuk... İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
Reklam Alanı
Menüler
|
