|
|
Kaybolan Çocuk
düşer son yaprak da bu sonbahardaki tekliğin verdiği acıyla rüzgarla biraz sola biraz sağa sular akmaz derelerden sular kırılmıştır bir kere bu sonbahara sular kırılır buz misali avuçlarımda ezilir belki gürültülü sessizce belki bir çocuk dolaşır yalnız başına terkedilmişliğin en masum esiri kaldırımlar yol verir eğilir önünde bu çocuğun saygıyla oysa insanlar acımaz tutuştururlar eline bir kutu mendil her biri elli kuruştan her biri aynı sefil alnına değil gözyaşlarına yazılı bu çocuğun kaderi çocuksa bunu hep bilir ağlar inadına kaderine değil gözyaşlarına o hiç tırmanamaz merdiven bile koymaz insanlar bu çocuk bunun da farkındadır ne var ki düşen son yaprağı alır gözyaşlarını dereye akıtır çözülür sular yaprağı suya atar bu çocuk hiç ağlamaz bu çocuk mu bu çocuk kaybolur arkadaşlar..
Mayıs 2007
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|