|
|
Kardeşim İnsan
Bütün İnsanlara
Kardeş bilip bütün insanları İşini, aşını; arkadaşını seveceksin. Yüreğini açıp bütün dünyaya, her mevsim, Hey, herkes sizi, hepinizi Seviyorum diyeceksin.
Tebessümle vereceksin bedenin zekatını, Aylar sonra duyar olduk, Komşumuzun, Belki de vefalı bir dostumuzun Zamansız vefatını...
Konuş, gül; sevin ve koş... Baksana çiçeğe, kuşa; denize toprağa... Yakışır mı kavga Fincanda kulp, insanda dil varken Sana Sen kardeşim insana.
Sev insanları, Alnında damar damar çile, Elinde nasır nasır emek, Köylü kentli, kasabalı, Gözleri çekik; mavi yeşil; Açık kapalı, zengin fakir Heybeli, yamalı, ütülü ne fark eder Seveceksin insanları, seveceksin. Yedi dilde hayaller kurup, insanlık için, Düşünce üreteceksin
Bak, Çocuk, gül ve yaprak, Gülerek başlıyor güne. Vur döv; çiğne batır, toprak Sevgiyle nasıl gülüveriyor yine
Cihan tahtına dik, sevgi ağacını, Kırılsın cömertlikten dalları. Bırak savaşı, intikamı kanı Sev, Can içre sır taşıyan, kamil insanı.
Seveceksin insanı Allah için, İnsanlığı ağlatanlara Önce, insan olmayı öğreteceksin. Ferhat’ın sabrına bürünüp, Yedi gergef, gece gündüz aşkı dokuyacaksın.
Seveceksin, kardeşim insanı seveceksin Kendinden verip yine de Hep ”hoş göreceksin.”
Turhal - 17.02.2005
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|