|
|
Karabağda Son Gecem
Kerpiç odam, kamış dam Demir parmaklıklı, tel örgülü ufacık pencerem Karşıda taş duvar, boz toprak, mavi gökyüzü Gökyüzünde uçan düşlerim nerde?
Nerde daha ilk günde yalnız kaldığım Aç yattığım, umutla baktığım günler Bir korku, alaca korku sarmış yürekleri Akşamın tatlı kızıllığında Güne baktığım karanlık öğle vakti nerde?
Yaşantının Karabağcasıdır bu Yürürler üstüme, üstümüze korkak ve sinsi Esinti keskin, soğuk acımasız Dumanlı kahve köşelerinde güneşin doğuşu Gecenin ölüşünü kışın ortasında Sabaha dek seyrettiğim Sırtında bidon, önünde eşek, usunda döşek Sabaha dek, sabaha dek su çeken, dert çeken Kadınlar, kızlar nerde?
Tek başınalık, acı, umutsuzluk ve susuzluk Gel, gel içme, gel komaya girme Soğukta titreme, yum gözlerini, görme geleceğimi Günlerim, günlerim nerde?
Gece yarısı çoktan geçti, geceler uyudu Yıldızları sayıyorum gökyüzünde Önümde üçgen mendil, üstünde resim Iraktan ırağa dost tekerlemesi Üçgenin köşelerini kurup ortadan çık diyor Tatlı bir ses "unut beni, unut beni Git, git buradan" Günlerce yolunu gözlediğim Görüp saniyeler sonrası özlediğim Nerde?
Üç günlük hasret, üç günlük ayrılık Dostça el sıkan, gözü yaşlı boynuma sarılan Minilerim, yavrularım, kuzularım Haykıra haykıra Sızlaya sızlaya akan gözyaşlarınız Şarkılarınız, köçekleriniz, kavgalarınız nerde?
Dostlarım, hastalarım, yabancılar ve daha bir nice Bir nice canlarım nerde?
Dost görünüp kuyumu kazan Korkak, hain ve çıyan Büyükler, büyüklenenler nerde?
Gülmüşsem düşmanıma Yüreklileri, mertleri övmüşsem içtenlikle Dostlarım, düşmanlarım nerde?
Karabağ'da son gecem Ayrılık şarkısı söylüyor uykusuzluğum Gecemi karartan yalnızlığım Havlamalar ve horozların ötüşü nerde?
Kaç yüz, kaç bin kişi uyuyor Karabağ'da Bir ben miyim ay ışığında Geçmişin karanlığından geleceğe bakan Geçmişim geleceğim nerde?
Kar yağıyor, kardan adamız Bembeyaz olmuşuz yürüyoruz Beyaza boyanacakları arıyoruz Topa tutuluyoruz, onlarcası yüzlercesi Daha beyaza boyandık hani nerde?
Fırtına çıktı hainlerin kem gözünden Ne dostluk kaldı ne düşmanlık Bırakmadı yalnızlık, bırakmadı güpegündüz Yüzlerce kişi arasında öğle sıcağında Yalnızlığımı götüren yürekli kişiler nerde?
Karabağ'dan kalanlar var 'Hemşerim, yahu, bilmeem, ahh ah, off of Oy anam, tımam mı canım Natliyon gı, eze, örgetmenim örgendim Lan bi get şurdan, def ol eşek sıpası' baş ağrısı nerde?
Artık göstermeyecek okulun kapısından bakanı Boz toprağı, mavi gökyüzünü ve yıldızları Artık göstermeyecek ufacık pencerem Demir parmaklık, tel örgü nerde?
Yok artık okulun önünde volta atmam, Öğrencilerimle dolaşmam Ne gün boyu yürek çarpıntısıyla beklemek Ne de posta yok artık Yok, yok artık, yoklar nerde?
Karabağ'da son gecem, son izleyişim yıldızları Saatlerce donan düşüncelerim Korkunç çığlıklarla bölünen uykularım Yıkılan umutlarım nerde?
Hani biri vardı, anlaşılmaz bir sırdı Dalıp gider, saatlerce durup bakardı Geçmişi bilinmez, geleceği görünmez Sevdalı bir öğretmen vardı nerde? Salim öğretmen nerde?
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|