Kan Deresi VIII

Kafamda cinnetin binbir türlüsü
ayağıma dolanan toprağın
en masum evladını yıkıyorum
ve titriyorum.
Titreyişimden gebe kalıyor göçebe kuşlar.
Katıksız akıyor uykum yollardan
ve rüyalarım kedileri kovuyor dünyadan.
Hırçınlığımdan bu kadar düşüyordu insanlığıma.
Bu kadar bağırabiliyordum
gazların topraktan filizlenişini.
Kuşandığım dağları yakyığım ateşlerle
gümbür gümbür indiriyorum kentlerin bacasına.
Arınacak kirlerle gidiyorum belaya
ve ağzımda yapışkan
ağzımda öfkeden kuduran
çürüyen, yaşamayı unutan
sıcak cehennem kadar
upuzun bir leş...

Puan Ver:
Eklenme tarihi : 01.01.2008 | Okunma : 396

Ekleyen: admin

Sair: Kazım Kırımsoy

Etiketler : Kan, Deresi, VIII, Kazim, Kirimsoy,
Gönder
Gönder