|
|
Kahır Kurşunları
Kays’tım,Mecnûn eyledi yüreğimin sahibi Hiç tanımazmış gibi uzaktan bakıp gitti. Göz kırpmadan bağladı darağacına ipi Büyüttüğü sevdanın pimini çekip gitti
Mevsimlerden sonbahar, vakit bir akşamüstü Karanlıklara inat şafağı söküp gitti Mâziye sünger çekip hatıralara küstü Beyaz gül bahçesine kaktüsler dikip gitti
Bilinmeze yol alıp açılırken her gemi Gönül limanlarını nefretle yıkıp gitti Büyüyüp korlaşırken yüreğimin matemi Bana dudaklarını, gülerek, büküp gitti
İlhama pusu kurdu, yarım kaldı şarkımız Sözümü boğazıma bir güzel tıkıp gitti Kanatları kırılmış kuşlardan yok farkımız Evvelki duyguları başıma kakıp gitti
Rüya gibi,gözümden gitmez o gül endamı Nazlı bir ceylan gibi önümden sekip gitti Değişmezdim Ferhat’la büyüttüğüm sevdamı Mâziyi hatırlayıp gözyaşı döküp gitti
Sermayemi yükledim gayri ecel atına Zehirli akrep gibi ruhumu sokup gitti Kıymet vermem dünyanın fâni saltanatına Kahır kurşunlarını bağrıma sıkıp gitti
Gamzeler belirirdi yanağında gülünce Tuna nehri misali kalbime akıp gitti. Kurtlara yem olacak güzelliğin ölünce Meydan okudu aşka, şimşekler çakıp gitti
Tükendi umut faslı, sakınmadı sözünü Fitne tohumlarını gönlüme ekip gitti Düşürdü can evime intizarın közünü Kalbin aysberglerini hışımla yakıp gitti
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|