|
|
Kabus
İnsanlık düşüyor tutun çocuklar Kaldırın insanı düştüğü yerden Bülbüller kaçıyor gülşenlerinden Nuru perdelemiş ah karanlıklar İnsanlık düşüyor tutun çocuklar
Değerler biçilmiş vehimler değer Her yerde kaos, nizam kaybolmuş Hayvani dürtüler, şehvet ve fuhuş İçi boş sözlere ait payeler Değerler biçilmiş, vehimler değer
Çocuklar dinleyin bu çılgın sesi Kusuyor içinden zehirli balı Can çekişirken zihin sarmalı Veriyor tahripkar son nefesini Çocuklar dinleyin bu çılgın sesi
Ufukta bittiği sanılan dünya Bu kadar mahpusu taşıyor nasıl Zindana cennet diyene şaşmalı asıl Bir ömür ki serap ya da boş hülya Ufukta bittiği sanılan dünya
Kurt oldu insanlık, kurtlar utançlı Zayıf, fakir, sakat çile için var Akılsızı sömürmekte akıllar Melekler bakıyor gözleri yaşlı Kurt oldu insanlık, kurtlar utançlı
Söyleyin çocuklar bitti mi kabus Başladığı yerden yoksa devam mı Bilgelik mahfoldu, bilgi evhamlı Ne zaman dağılır bu kasvetli pus Söyleyin çocuklar bitti mi kabus
Çocuklar koşuşun dört bir taraftan İnsanlık ölmüştür, mezar kazmaya Sizler henüz ana rahminde maya Ferman alın bize yüce Allah'tan Çocuklar koşuşun dört bir taraftan
Ankara - 21.04.2002
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|