Üye Girişi »      Şifremi Unuttum   |   Üye Kaydı
       
Reklam Alanı
İstasyon
Gelir tren sesiyle bir hareket ovaya
Yükselir ray üstünden kuşlar havaya

Kim bilir kaç gün ıssız kaldı, bura sessiz
İnsanlar, ağaçlar her şey nefessiz

İstasyon, neden sende diğerleri gibi
Değilsin acaba neşeli mi neşeli

Yoksa bu tabiat mı ürkütür bizleri
Ürkütmezse neden gülmez etrafın yüzleri

İstasyon, istasyon sensin bu çile
Sensin acıları yaşatan bile bile

Bir şef, bir memur, bir de hizmetli
Hepsi bir insan, hepsi bir kısmetli

Yokluğu bilirler, ayrılığı daha çok
Dostlukta yoksul, sohbette fakir, hayalde tok

Yaşarlar hayatı umursuzca tek düze
Bugün yarın aynı, gelirler günümüze

Dikkat ettim de trenden inenleri
Sarıp, sarmalamak istiyor içleri

Ne olur hemen gitmeyin kalın biraz
Deyip, hasret gidermek istiyorlar az az

Ve tren gitti, yolcularla cuf cuflayarak
Kalanlarda bir hüzün of puflayarak

Yanmaya başlar, gönüllerde yalnızlık ateşi
Beklenir artık, gelecek trenlerin saatleri

Bir daha gelir gider, yok bunda son
Söyleyiver de son trene mutluluk getirsin istasyon

İstanbul - Nisan 1996
Şiir Bilgileri:
Puan: 1/5 2/5 3/5 4/5 5/5
Etiketler: istasyon, Okan, Karayaka,
Lütfen, hediye formunu eksiksiz doldurunuz
Kime:
Kimden:
Kisa Mesajınız :
 
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.
Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar.
İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.
Reklam Alanı