Üye Girişi »      Şifremi Unuttum   |   Üye Kaydı
       
İnsanlar
gölgemin üstünde ay ışığı
yorgun ve gururlu
sanki köleliğin karşısında spartaküs.
karanlık korkunç...
tutma elimi bırak uçmalıyım
uçmalıyım ben de...
ışığa uçan kelebekler gibi
dağlara koşmalı
dağlara akmalıyım nehirler gibi
toros - anti toros - kaçgar...
bakır rengi divriği dağlarına
ve munzur’a ve nemrud’a
uçmalıyım
akmalıyım ılık bir çay kıvamında
yüreklere akar gibi...
olmalıydı düşlerim
yaylalarda olmalıydım ovalarda
yani bu insan pazarında
yani bu hamal meydanında
benim ne işim var...
emek vermeli ekmek almalıyım
emek verirken gülmeli
ve alamazsam ekmeği kederli...
benim kederime kimse ortak olmamalı
kullanmamalı emeğimi
kederimi
ekmeğimi...
benim kavgam
dağlara çıkma kavgası değil
benim kavgam ışığa uçmak
karşı koymak 21. yüzyıla
bir spartaküs edasıyla...
ve işte bundan dolayı
beceremiyorsam sevmeyi korkuyorsam
kızma bana ne olur
senin dediğin gibi sevemiyorsam seni...
yıldızlar kaymalı
toplamalıyım tepelerin en yükseğinden
nasır tutmuş avuçlarım
bulutların arasından çıkarmalı güneşi
tepelerden en yüksek tepeden...
yanıp sönen mavi ışıklar
asfalta vurmalı yağmurla beraber
hava soğuk üşüyorum
dağlarda olmalıyım oysa
toros - anti toros - kaçgar
divriği dağları...
ve munzur...
emeği verip ekmek almalıyım
keder yakışmaz
ben gülmeliyim
çünkü hala dipdiri umutlarım
ve yazabilen bir kalemim var
memleketim var
memleketimin İnsan’ları var...

1998
Şiir Bilgileri:
Puan: 1/5 2/5 3/5 4/5 5/5
Etiketler: insanlar, Orhan, Karahan,
Lütfen, hediye formunu eksiksiz doldurunuz
Kime:
Kimden:
Kisa Mesajınız :
 
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.
Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar.
İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.
Reklam Alanı