|
|
İnsan Önce Yalnızlığını Taşır Boynunda…
"Gece susuyor, sen susuyorsun Ben sende susuyorum Hadım edilmiş ağzımla..." Diyorlar ki hiç olmazsa ses ver Bense dilimi içime çekiyorum
Çerçevesini kırmak istiyorum hayatın artık Biraz da başkaları taşısın geceyi omuzlarında
Doğurgan neyim varsa ellerimle kesiyorum Zaten hiç doğamayacakların hatrına Kesik çizgiler yatırıyorum ağzımın üstüne Ağzım ki şimdi, bende ceset yalnızlığı.
Balıkçı olmayı düşleyen bir adamı özlüyordum bir zamanlar Baktıkça içimi kanıtıyordu gözleri Şimdi ne balıkçı var ne gözleri içimi kanırtan Yalnızlığında boğulduğum bir deniz kaldı avuçlarımda
Kapısına bahar koyuyorum adını unuttuğum tüm aşklarımın Yalınayak, çırılçıplak kendime koşuyorum Mezeler hazır ben çoktan bekliyordum
İzninizle yalnızlığıma içiyorum...
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|