|
|
İki Dal
Bir ulu çınarın Ayrı iki dalı gibiyiz Sen bir dalı Dalların en körpesi Göklere yıldızlara yakın Doruktasın
Dilersen Portakal rengine boyanır bulutlar Akşamları hâyal içindesin Samanyolundasın geceleri Seyran edersin
Ben öteki dalı Çınarın gövdesine yakın Eğilmişim Kara toprak kemend atmış boynuma çeker
Ben çekerim Ecel teri döktürür Her düşen yaprak
Gayrı yalnızlıktan Böcek seslerinden usandım Bakma aradaki dallara Son gücümle biraz ben doğrulayım Biraz sen eğil
Kaynak: İki Dal 1957
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|