|
|
İç(ki!)
yüzümü eskitip durdum yalnızlık ruhumu asarken bir çatlak arası çiviye duvarımda içimde dönüp durdu bende benim olmayan kalemi yitik, yitip bir düşün ardına düşüp kaldı. özlüyorum suratıma çarpan küfrünü onsuzlaşamadığımdan iç(ki!) kokarken karanlık
İstanbul
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|