Üye Girişi »      Şifremi Unuttum   |   Üye Kaydı
       
Hüznün Gazeli
mutluluk hiç olmadı her zaman vardı hüzün
cennetten kovulunca adem'i sardı hüzün

yakup peygamber gibi yitirseydi yusufun
kulbe-yi ahzeninde daim ağlardı hüzün

tegavül gösterecek ol dilber-i kamer-veş
kalb-i uşşaka düşen semavi nardı hüzün

gençlik ilkbaharının mutluluk sabahında
göklerden sulu sepken yağan o kardı hüzün

kuruyunca gözümde kanlı yaş denizleri
daha ağlama diye bana yalvardı hüzün

arttı hiç eksilmedi sığmaz oldu içime
kadim bir hicran ile göğsümü yardı hüzün

gözlerim fotoğrafta değince gözlerine
müşvik bir ana gibi yüzümü sardı hüzün

bülbül ağlar, gül güler bu alem-i fanide
ağyar yoktu bülbüle bir küçük hardı hüzün

iyi gün dostu ile ehibba-yı sadıkı
ayırmak için güya bir ince zardı hüzün

kimi haristan diye terketti ol bahçeyi
oysa mübtelan için kuy-ı gülzardı hüzün

kimseye yar olmadı tegafül eyleyerek
herkesten uzak idi yılmaz'a yardı hüzün

İstanbul - 1991
Şiir Bilgileri:
Puan: 1/5 2/5 3/5 4/5 5/5
Lütfen, hediye formunu eksiksiz doldurunuz
Kime:
Kimden:
Kisa Mesajınız :
 
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.
Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar.
İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.
Reklam Alanı