|
|
Hüsran
Gücenmedim sana hiç yoksun diye Geleceksin bir gün bekliyorum Sen de unutmadın beni biliyorum Hüsran ile bitmesin sonu diye
Gücenmedim sana hiç, yoksun diye Gömdüm kalbimin en derinine Yerini mıh gibi çaktım aklımın En sevda dolu yerine…
Gücenmedim sana hiç, yoksun diye Ayrılık bu dedim yaşanır tüm sevdalarda Olmazsa sevda denmezmiş zaten adına Ben o kadar çok aşık oldum ki Alışkınım hem sevdaya hem de ayrılıklara
Gücenmedim sana hiç, yoksun diye Hayalinle avuttum kendimi hep Sordum hesabı kendi kendime Acaba çok sevmem miydi ayrılığa sebep
Gücenmedim sana hiç, yoksun diye Gözyaşım sel olmuş umurumda değil Eş dost terk etmiş dokunmaz bana Bir tek! Dayanamam yokluğuna Öyle bir hale düşmüşüm ki şaşkınım Sağım solum hiç belli değil
Gücenmedim sana hiç, yoksun diye Beni üzen sadece ayrılık değil ki sevgilim Saçlarına dokunamamak, ellerini tutamamak Öpememek dudaklarından seni doyarak Bakamamak güzel yüzüne mehtabın altında Ve bir daha hayallere dalamamak seninle Bu üzüntülerle kavrulmak üzereyim Kül olsam da bitmez sana sevgim Sen üzülme benim halime dedim ya; ben alışkınım… Bu ne ilk ne de son Ben yıllardır gözyaşı döküp ağlamışım Ben defalarca hüsrana uğramışım…
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|