|
|
Hüdâyi
Evvel ilham, âhir sözdüm Kabukta kilitli özdüm Oluş şifresini çözdüm:
Dîvan kuruldu Hüdâyi Sular duruldu Hüdâyi
Hikmeti düğümlü dildim Eşyanın sırrını bildim Bütün eldeleri sildim:
Yeğnildi yüküm Hüdâyi Kaygım, ‘son hüküm’ Hüdâyi!
Korkularım, melâlim var Yıllar yılı gönlüm hep dar Bir ‘kapı’ oldu Üsküdar:
Alevdim, söndüm Hüdâyi Hüdâ’ya döndüm Hüdâyi
Kırk yıl ne geçti elime? Cemre düşürdün çölüme Aşkın şerh oldu ölüme:
Zamanı böldüm Hüdâyi Ölmeden öldüm Hüdâyi!
Köhnelikte ‘düş sarayı’ Esrar perdeler ara’yı Buldum arayı arayı:
Gül özünde bal Hüdâyi Dergâhına al Hüdâyi
Görklü Çalap, keremi bol Derya içre ‘emin bir yol’ Bîçareyim, mürşîdim ol:
Hüznümü dağıt Hüdâyi Bitsin bu ağıt Hüdâyi!
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|