|
|
Her Zaman Olmaz
Her zaman olmaz. Arada sırada çıkar karşına, Böyle isyankar böyle umarsızca.
Her zaman yakmaz, En derin yarandan; kanatırcasına. Hep yükselmez feryadın, Bu kadar derin bu kadar sızımlayasıca. Güneş neden yakar tenimi bu kadar Bu iç sıkan Kemiren, kemirilen. Yanan bir mum, alevsiz. Erimiş; sıkıntıdan. Kemirilmiş. Kemiren...
Her zaman olmaz İnsan bu kadar derinlerde Batak. Yıkım. Ölüm. Kimine doğuş, Bakarsın ki yokolmuş. Molekül, atom Hayalinle meta fizik Sonra başka atom, Başka molekül Tekrar yıkım, Tekrar ölüm. Başı boş meta fizik. Yazık. Kan revan. Açık bir kapı, Geçen düş kervanı. Bir kırmızı gül Bir umutlu gülüş Bir kervan Bir devran Düş kervanı Düş devranında.
Her zaman olmaz Arada sırada Yıkım Kıyım Ölüm. Ve yanıbaşımda ağlayan meta fizik.
Bir dağ Dağ gibi Hemde başı dumanlı. Ağaçları yeşil Yapraklar iğneli. Dağ kayboldu. Duman yok; Ağaçlarda. Ama yapraklar iğneli.
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|