|
|
Hayat Bir Mum Gibidir
Seni düşünüyorum sessiz bir köşede Duygularım gelip gidiyor geçmişle bugüne Bilmiyorum binlerce parça görüntü beynimde Hangi zamanın anıları, neyin parçaları bilmeden Yalnızca seni görüyorum karanlık bir odanın köşesinde
Bir lambanın aydınlığında bakıyorsun çevrene Gözlerin, yüzün aklıma kazınmış Hiçbir eksik olmadan rüyalarımda Seni tanımak için sözlere gerek yok Yalnızca yüzüne bakmak yetiyor bana
Bir mum yaktım masamın üzerinde Eriyor zaman geçtikçe yavaş yavaş Hayat da böyle değil mi bizim için de Yavaş yavaş eriyor, Bir gün bakıyoruz altımızdaki tabak Yaşamımızın anılarıyla dolmuş, Dökülmüş kenarlara Ve bir mum nasıl sönüyorsa Bizler de öyle ölümü yaşıyoruz son bir ışıkla...
Son anlarda yaşamın zevkine varıyor Etrafa sanki son kez kalmak ister gibi Işıklarımızı daha bir hevesle yakıyoruz Titriyoruz, özlüyoruz ve bekliyoruz...
Son demimde seni düşünüyorum durmadan Gözlerinin her ışıltısı yüreğimi mutlu ediyor Seninle geçirdiğim her günün anısı Bana sanki cenneti müjdeliyor
Hoşçakal sevgilim güzeldi her şey Hiç pişmanlığım yokmuş bakıyorum da geriye Bir seni son bir defalık görememek kalmış Kapanmak üzere olan gözlerimde Neyse, Bitiyor, sönüyor ışıklarım yavaş yavaş Tabağın içini bolca doldurmuşum Hayat hikayemi anlatacak pekçok dost bulmuşum Seninle olan aşkımı paylaşacak bir de aile kurmuşum Ne sevinç benimkisi bilemezsin İçimden son nefes de giderken hâlâ benimlesin...
1999
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|