|
|
Hayallerimle Varım
Sokak çocuklarına
Ben hayallerin insanıyım Hayal kurmak benim işim
Ben, hayallerim olmasa yaşayamam. Her gün hayallerimi büyütürüm ben Öyle büyür, öyle büyür ki hayallerim Kaplar evreni...
Çocukları hayal ederim en çok Daha doğmadan ölen çocukları, Aç, çıplak, geleceksiz, yarınsız çocukları...
Hayal ederim de içim burkulur Kopar yüreğim, gözlerim yaşlarla dolar Utanırım!..
Hele o sokaklarda kalan Hele o köprü altlarında sabahlayan Hele o tiner koklayan, kapkaççılık yaptırılan Zavallı çocukları...
Arlanır, yerin dibine girerim Sorumlu hissederim kendimi Hayallerimde onlara kucak açarım Onların yüreklerini parlatır, gönüllerini okşarım...
Onlara baba olurum hayallerimde Olmayan babaları olurum. Doyurur, yüreklerine sevgi doldururum. Eğitirim onları, yüreklendiririm Hayata hazırlarım, iş veririm onlara Mesleklendiririm... Onlar geleceğimiz, yarınlarımız bizim. Yoksa nasıl bakarız yarınlara güvenle?
Okula gidemeyen çocukları hayal ederim Ayakkabı boyayan, kağıt mendil satan, Araba camı silen, üşüyen, titreyen, Bir ekmek parası için dilenen çocukları...
Oldum olası yaralar yüreğimi İçimi burkar çocuklar. Hepsini birer birer toplayasım gelir sokaktan Alıp birer birer yedirip, giydirip tertemiz Koklayasım gelir.
Ama biz korkuyoruz ki onlardan Çekiniyoruz, bize zarar vermesin diye
Niye?.. Onları bu hale biz koymadık mı? Biz sorumlu değil miyiz onlardan? Bu görev bize düşmez mi?..
Hep üzülür, hep acırız ama hep kaçarız nedense.
Hepimiz birinin elinden tutsak Alıp birisini okutsak... Bir tane kalır mıydı sokakta? Biz bu kadar yüreksiz miyiz? Bu kadar sorumsuz mu? Birini bile kurtarsak kârdır
Benim hayallerim çocuklardır... Kalbim çocuklarla dopdolu Hayallerimde hep çocuklar var.
Ben hayallerin insanıyım Hayal kurmak benim işim Ben çocukları sadece hayallerimde severim Onların başını okşadığımı hayal ederim. Onları hayallerimde koklar Hayallerimde büyütür beslerim.
Ama çocuklar yine açtır, çıplaktır, muhtaçtır Ben hayallerimden çıkamam Hayaller güzeldir Ben hayallerimde mutluyum Ben hayallerimle varım... Ben hayallerimde gerçekten koparım Gerçeklerden korkarım
Ben hayallerin insanıyım Hayal kurmak benim işim En güzel hayali ben kurarım Ben büyütürüm hayalleri en çok Benim hayallerimin sınırı yok!..
Alır bütün çocukları lunaparka götürürüm Onlarla birlikte binerim atlıkarıncaya Dönme dolapta onlarla birlikte dönerim
Ben hayallerimi çocuklara adadım Ben hayallerimde ta ana rahminde sahip çıkarım çocuklara Onlar hastalandığında yanlarında ben varım Üşüdüklerinde ben örterim üstlerini Ben alırım ayakkabılarını, üstlerini ben giyindiririm Gece korktuklarında ben olurum yanlarında Onlara en güzel masalları anlatırım Dertlerini bana söylerler, duygularını ben paylaşırım
Benim hayallerim büyüktür Benim hayallerim sınırsızdır Önü açık hayaller kurarım Öyle hayaller kurarım ki; Tek bir çocuk kalmaz sokaklarda, köprü altlarında Okula gitmeyen tek bir çocuk bırakmam.
Hayallerimde çocuklar dövülmez benim Onları sevgiyle büyütürüm Hoş görürüm kusurlarını Eğitirim, öğretirim doğruyu, güzeli Yüreklerine sevgi tohumu ekerim.
Dedim ya Benim hayallerim büyüktür Güzeldir benim hayallerim Ben hayallerimle varım...
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|