Hatib-i Þehirin Tifüsten Ölümü

Tek bir þey istemiþti hayatý boyunca Ömer Naci.
Bab-ý âli baskýnýnda fýrlayýp askerlerin önüne,
Açýp aðzýný bar bar bir baðýrmasý var ki,
Aðzý açýk bakakalmýþtý Enver Paþa bile:
"Vurun, karþýnýzdayým iþte, öldürün beni."
Üstüne gider gibiydi ölümün hep böyle.

Tek bir þey istemiþti hayatý boyunca Ömer Naci.
Cemiyet Doðu'ya göndermiþti onu bir keresinde.
Bir an evvel o taraflarda örgütlenmek gerekliydi.
Hastayken ve beþ kuruþ bile yokken cebinde,
O koyu istibdat döneminde kalkýp gittiydi.
Van civarýnda teþkilat kurulmuþtu geri geldiðinde.

Tek bir þey istemiþti hayatý boyunca Ömer Naci.
Filozof Rýza Tevfik'le bir tartýþmasý destandý dillere,
Paris'teyken her fýrsatta Jean Jaures'yi dinlerdi,
Hem Merkez-i Umumi'nin deðiþmez üyesi, hem de
"Hatib-i þehir, filozof, þair, mütefekkir" idi.
Ancak, þüphesiz, eylem adamýydý her þeyden önce.

Tek bir þey istemiþti hayatý boyunca Ömer Naci:
Ölmek - vatan için ve büyük kalabalýklar önünde.
Kerkük'te bir hastanede oysa yapayalnýz gitti.
Duyar gibi oluyorum þimdi son sözlerini:
"Demek böyle Allahýn belasý bir yerde,
Ne yapalým, tifüsten ölmek varmýþ kaderde."

• 
• 
• 
• 
• 
• 

• DÝKENLÝ

  
• Ben Seni Görmeden Sevdim
• Kýrk yaþýndasýn
• Farkýnda mýsýn?
• Adýn Batsýn
• Babacýðým