|
|
Hamiyet
Hatırlayamıyorum ilk tanışmamızı, Ama ilk sözcüklerinin onda dokuzu sevgi doluydu, hiç unutmam. Mimiklerin yeterliydi; sendeki sevgiyi anlatmaya, İnsanların yüreklerine ne zaman girdin, Ne zaman açtın o nasır tutmuş kapıları, hiç anlayamadım. Yalnızlığında ses buldu niceleri; sevmeyi öğrendiler. En son hangi kitabı okuduğunu sorsalar bana, "Az önce mi? Şimdi mi?" diyerek Sendeki bilgi susuzluğunu anlatmak isterdim insanlara. Tanıştırmak isterdim; her insana sendeki seni,
Sen; her insanın, gölgesinde bir ömür geçirmek isteyecek kadar, ulu bir ağaçsın.
23.06.2001
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|