|
|
Güneş
Çok uzaklarda aşk...
sert bi şekilde kapanmıştı KAPI!
-sevgi,güven ve huzur yoktu.
hatta o kadar uzaktı ki...
Bir gün kapı çaldı,hani şu rüzgarın vücudu salladığı KAPI...
ne yapacağını bilemedi
Açmalı mıydı kapıyı,bilemiyordu...
Ama cesaretlendi,kalktı,usulca kapıyı araladı
kapının arasından,tan vakti sızmaya çalışıyordu...
hemen kepenkleri kapadı...
koştu içeri,ya yine basarsa karaa!ya yine o çöküntüler??
-durdu,düşündü!
neden korkuyordu ki?
korkmamalıydı artık.
-Nedenlerden,''neden'den'' korkmamalıydı artık!
yavaşca ayağı kalktı,aynaya bakındı ve boynunu okşadı.
güneş sızmaya başlamıştı içine ama engeli vardı.
gülümsedi...
yavaşca kepenkleri kaldırmaya çalıştı...
korkarak bi o kadar da cesaretli...
kendine güveniyordu ama
ama iştee...
kulağına gelen bir fısıltı
-bu sefer güneş'e açmalısın kapını dedi
kendine güvenmek kalmıştı dedim ya
korkularını bi kenara iterek,cesaretiyle kepenkleri açtı.
ve güneş ilk ışığını gösterdi...
güneşle beraber huzur da aktı sanki?
şimdi ona inanıyor...
bi kez daha inandı,güvendi ve huzur buldu...
ya şimdiden sonrası?
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|