|
|
Gül&Can
Gül ve canı olanlara
Gülün ruhu kokuysa, benim ruhum da candır Hayatımın hayat olduğunu hatırlatan, sevda yayan gülcandır
Dalında bir gül görsem kaplar içimi heyecan Dünya bir zerre eder mi sen yanımdayken gülcan
Güle aşık bülbül, nasıl öterse candan Dünyam kara zindan olsa da ben vazgeçmem gülcandan
Bu tutku bu hasret eritse de bu canımı Güle tutkun kalbimle seviyorum gülcanımı
Peşinden gidilmez ki kapkara bir sevdanın Bulamadım dengini şu dünyada gülcanın
Ömr-ü hayatımız kısa olsa da, dolsa da hüzün ve kanla Dünyam değil sadece benim, ahiretim gülcanla
Sevgi dolu bir bakış çok mu seven insana Bir tebessüm tatlı dil, can kurbandır gülcana
Güllerime şaheser sadece benim sultanım Dertlerime de derman olur musun be gülcanım
Bela gününde Allah’tan bir hayat istedim bir de can Dünya’da ikinci bir hayat niyetine geldi imtihanıma gülcan
Bu kadar cilve aşığı usandırır elbet sonunda Benim gönül çiçeğim, pembe gülüm gülcanda
Hava kızıllaşıyor git gide, etraf geçilmiyor yağmurdan Aşk gibi yağıyor sabahlarıma sessizlik gülcandan
Bilin ki ölmem asla üç kuruşluk bir düşmandan Ama bilin ki ölürüm bir zerre sözüyle gülcandan
Bir uğraşla servinin kaderini bağladık turnaya Bir yel yolladık sevginin taze yerlerinden gülcana
Hepsi benimdir hepsi hayatımdır semadaki yıldızların İsterse hepsi olur tek bir sözle tek bir gülüşle gülcanın
Bir gül soldu diyorlar kocacan çayırda Düşünüyorum kendi kendime ya solan gül gülcansa
Vermese hayat bana bu fani tadı Düşünürüm hemen sürme gözlü gülcanı
Ne olurdu kader yazsaydın yazımı gülşenin yamaçlarına Götürseydin beni dalında su bekleyen gülcanıma
Güller demiş ne yaparız biz gurbette bir gül canımıza Kim bakar bizim yokluğumuzda leyla gibi gülcanımıza
Hayat demlenirken bir fersiz mumun kollarında Nice ayrılıklar bitmiş köksüz fidan gibi gülcanımda
Bir rençber için işse toprağı sulamayı Benim içinde öyledir sevmek gülcanı
Gün gelir de bitirse burada işlerim, dolarsa vakt-i zamanım Son nefesimde görmek isterim yüzünü, gül yüzlü gülcanın
Orkestra çalıyor uzakta, herkesin ağzında ilk söz aşkım Benim hafi gönlümde mütevazı aşkımın mütevazı süsü gülcanım
Ne demiş şair “susarsam ardımda kuşkunun ayakları” * Sussa da unutamadım bir türlü kuşkusuz gülcanı
Ne kadar geç olsa da artık günlerim de sabahlar Bir sevgili uğruna ağlar nice talihsiz gülcanlar
Şirin nice zorlukla olsa da sonunda Ferhat’ındır Benim kalbim şüphesiz ki bir tek gülcanındır
Sana anlatmam için kalbimdeki o derin aşktan Bilmen lazım ki bu sevda bana geliyor gülcandan
Yaprak dökülürken uçkur yolların kaldırımlarında Sevdam yazıyor yaprakların altında bir tek gülcanıma
Şimdi destanlık aşklar da bir tadımlık Benim ben olduğum günler sadece gülcanlık
Bir film gibi başlardı sonunda olurdu destan Sen oldun bu efsanenin kahramanı ey gülcan
Sevgimi, sevdamı, aşkımı dökemiyorum kağıda Çünkü, hepsi yıllardır daimi oldu gülcana
Elaleme artık oldu her şey ayan, kalmadı duymayan Milletin ağzında tek bir söz o da gülcan
Bir tren rayından nasıl geçerse trenler endamıyla benim gönlüm kendini bulur gülcanıyla
Islak çıplak yollar alıp götürdü seni uzaklara Düşlerinle eriyip gittip uçurumlu kolllara bir tek gülcanımla
hava karanlık, bir tek ışık var sokak lambalarında sevgisiz geçen ömrümde sadece gülcanımda
umudum umutsuzluk olduğu oldu günlerce aylarca bir uzak ışık oluverir, aydınlar çevrem gülcanla
geceleri oturur sabahlara kadar mahallenin kaldırımlarında herkes panik olur, bu sevgi nasıl geldi diye gülcana
sahte adlarla aranır durulur saatlerce konuşulur sahte bir aşkla bu saflık, bu iç güzellik bir tek vardır gülcanımda
bu yalancı sevda temizler kendini ateşle ve kanla temizlik sağlanmış olur, bembeyaz ümitli gülcanla
bir kuytu ara sokaklarda imanlı dualar gibi gamlı binlerce kişi gösteriyor dünyanın tadı tuzu diye gülcanı
düşüncelerim bu semtten bu diyardan çok uzakta bir aşk şarkısı çalıyor aşkla birlikte gülcanda
kadere boyun eğenler yaşıyorlar bir tek burada rüyalar görülüyor gündüz misali gülcanda
zamanı sordular bilemedim, aklım çok gitti uzaklara rezillik olmasın diye söyledim; üç beş yıl var gülcana
bir yaz yağmuru yağmıştı açıvermiş havayı hissediverdim gördüm hakikatle gülcanı
yaşıyoruz bakalım evrenin en safında ruh açan çiçeğin ilk ve son gülcanında
her karnımız doyduğunda diyoruz şükür Allah'a ben de her yıldız vakti dua ediyorum mutlu olsun diye gülcana
ne zaman zevk alırsak bakmaya bir manzaraya gönlüm hep ziyan olur bakmak için gülcana
ayten vardı bu zamana kadar o şimdi kaldı hatıralarda şimdi başlıyor artık tüm sevdalar leyladan sonra gülcanda
rüya gibi günler vardı, altın gibi yapraklar her nefes alışımda rahat ediyor mu ki nice gülcanlar
Eyüp'ün kenarı taşlı yontulmuş sokaklarında oradaydı duruyordu masum bir köşede gülcan da
ne şiirler yazılsa asır boyu ne destanlar asla tükenmek bilmez arsızca sonsuz gülcanlar
tenha bir yolda eserse gül kokularıyla rüzgarım boş sokakların gülü mü oldun be gülcanım
öylece durup bir cevher kadar duran suda en güzel görünüyor yeni resim gibi gülcanda
istediği kadar deseler bile Kanlıca'nın ihtiyarlarına vazgeçmem artık, canımı koydum gül kokulu gülcanıma
onunla ölmek sıkıntı vermiyor tüm rahatlığıyla ölüm yoksa bile ölmek isterim ben gülcanımla
Yüreğini son bir defa koy yanağıma, İstersen giderim ben başka bir gülcanıma
Kapkara bir gecenin, yıldızsız koynundayım Kupkuru bir aşkın gülcansızlığındayım
* Hüseyin Akın
İstanbul - 2002
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|