|
|
Gözlerin Keder Ve Yalnızlık
Biraz biliyordum yaşamayı birazda yaşamaya çalışıyordum zaman, şehir, karanlık bir bir geliyordu üzerime bilmediğim bir iklimde hep kış mevsimi gözlerin; keder ve yalnızlık. Nice ufuklar vardı umutlarımız daha keşfedilmemiş topraklarda önce zulmü öğrettiler daha, küçük bir çocukken sevmekse hep en zor işti onların dünyasında her hareketleri şiddet ve ölümden yana. Tükeniyor şimdi sensizlik hafızamda, tüm şehirler yabancı, her nefesimde acı bir kuruluk, yıpranmışlık senin kadar uzaktı gökyüzü Masum bir yalancı, afedilmeyi bekleyen bir suçlu misali hep koştum peşinden umarsız hayaller kurdum. çırılçıplak duruyordun karşımda utandım hayallerimden, tekrar ediyordu zaman kendini yokluğun sarhoşluğum gibi işliyordu kanıma ve bir kurşun yarası gibi acı veriyordu. Biraz biliyordum yaşamayı, gözlerin keder ve yalnızlıktı.
26.10.2006
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|