|
|
Göz Âşinâlığı
İsmini bilmezdim, fakat tanırdım: Ne yosma bir çiçek takısı vardı! Kızıl saçlarını ateş sanırdım: Güneş nûru gibi yakışı vardı.
Öyledir, gün, şafak söktüğü zaman -Göllere gölgeler çöktüğü zaman!- Saçını çözüp de döktüğü zaman Dalga dalga düşüp akışı vardı.
Hüsnünde bir eda var ki âsıydı. Beni harâb eden o edâsıydı; Sevdâlı gönlümün âşinâsıydı Yüzüme bir şirin bakışı vardı.
Kaynak: Serab-ı Ömrüm
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|