Artık gökyüzü bile alışmıştı bana Ağlamam kesilmişti Çünkü gökyüzüyle konuşuyorduk Sensizliği anlatmayı kesip Dertleşiyorduk adeta..
Bir gün o anlatırdı Bir gün ben.. Dost olmuştuk gökyüzüyle Günler sonra o bensiz Ben onsuz yapamıyorduk...
Seni çok özlediğim zamanlarda Dostum seni bulutlarla çiziyordu bana.. Artık her gün görüyordum seni Özleminin azcık da olsa diniyordu güzelim..
Ağladığım zaman dostum da ağlardı Öyle bir ağlardı ki Gözyaşını her damlattığı çiçek Normalinden daha güzel açardı..
Bir gün dostum, Kıskın ve titrek bir sesle Benden bir şey istediğini söyledi.. Onun yapamayıp da özlem duyduğu bir şey... Benden, onun yerine gözyaşını silmemi istedi...
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.