gönlümdeki yangını bilirmişçesine yağıyordu yağmur benimse gözlerimde yaş vardı aklımda yalnızca biri ayaklarım gelmek istiyordu sana dinlemiyordu yağmur çamur gökyüzü ağlıyordu gökyüzü delinmişti sanki
dostlarım toplanmış nafile nasihat ediyorlardı bana yüreğimdeki çılgın sevdayı nereden bileceklerdi ki bu delirmiş hava ölüm getirir diyorlardı cana gökyüzü ağlıyordu gökyüzü delinmişti sanki
o boranda bir kere alev düşmüştü gönlüme beynimi dinler miydi hiç sevdam olmuştu serseri sular seller işlemez ellerin değmişti saçıma bedenime gökyüzü ağlıyordu gökyüzü delinmişti sanki
ağaçların gövdesi fırtınadan tirtir titrerken kulaklarıma geliyordu rüzgarla sevdanın sesi radyoda çalan eski şarkı anıları eşelerken gökyüzü ağlıyordu gökyüzü delinmişti sanki
damlalar toprağa düşüyordu kaybolup ıraklarda bir çiçek filizleniyordu yerde gönlümdeki sen gibi senin hayalini kuruyordum arnavut kaldırımlı sokakta gökyüzü ağlıyordu gökyüzü delinmişti sanki
yoluma ışık tutuyordu fener misali şimşekler hasretimden haberdar kavuşturmak istercesine ikimizi beynimi kemiriyordu yürürken hayata dair gerçekler gökyüzü ağlıyordu gökyüzü delinmişti sanki
korkuyordum başıma gelecek diye bir bela kalmamıştı dermanım kalmamıştı gözlerimin feri saçların kömür karasıydı güzel gözlerin ela gökyüzü ağlıyordu gökyüzü delinmişti sanki
en sonunda varmıştım kapına üstüm başım derbeder yağmur da bitmişti rüzgar da takatim gibi gül yüzünü görünce silinmişti gönlümdeki bütün keder gökyüzü ağlıyordu gökyüzü delinmişti sanki
gözlerindeki sıcaklıkla kurutmuştun ıslağımı sormuştun biraz alaylı üzerimdeki bu hali sana biraz kızgınca vermiştim cevabımı gökyüzü ağlıyordu gökyüzü delinmişti sanki.
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.