Günlerden beş eylüldü Yeri göğü inletir Saz çalardın O sert kaba sesine biz eşlik ederdik Sen çalar, biz söylerdik Hani saz çalamadığım için, Arada bana da takılmadan edemezdin... Bizi en çok coşturan türkülerdi İyiyi güzeli sevdiren.. Bir de sendin! Ertesi gün haberini aldık Gün ışımadan kapını kırmışlar Bir sazını almışlar Bir de seni... Bedenin buz kesmişti ya of off.. Sert kaba sesli, Ama sımsıcak insan buz gibiydi Hey dostum koskoca sen buz gibiydin Gözaltların morarmış Ölüyken bile tebessümünü hissediyordum Sanki hala yüzünde bir tebessüm O kaba sert gülümseyişin vardı Ağlamaklıydım İsyanlardaydım Asi ruhum şaha kalkmıştı Hani bana hep gönül adamı ol derdin ya Hani hiç kimseye kızma sevecen ol Ağlama, ağlatma derdin O geldi şimdi aklıma Ama ağlamaklıyım Bilirim kendimi tutamam Hıçkıramam Boğazım düğümlendi Sözüm var yanında ağlayamam... Yan odaya niye geçtin deme bana Sözünü tutmadın deme Ağladın deme Hey dostum dostum Sözümü tutamadım Gözüm yaşına sözüm geçmez ki! Off offf Titriyorum Ağırlaştım Bitkinim.. Ertesi gündü ve sen yoktun Baharda sanki senle bitmişti Burkulmuştum Tutulmuştum Sanki şimdi hep gündüz olacaktı Ve hiç akşam olmayacaktı Bir daha kimse saz çalmayacaktı Kimse dinlemeyecekti Yo yoo daha çok dinleyecekti Ben daha çok dinleyecektim Kapını onaracaktım, Bir de saz alacaktım Öğrenemediğim; Çalamadığım o sazı artık çalacaktım Bir de o küçücük resmin vardı ya Hani vesikalık Onu da büyütecektim Taa odamın başucuna asacaktım Astım da sonunda Karşında saz çalacaktım Ve söyleyecektim... Söyledim de sonunda, benim güzel dostum!!!
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.