|
|
Eylülde Kırağı Çaldı Umutlarımı
Güneşten bir parça koparamayan soğuk rüzgar gibi gönül Değdiği her gülü vuran kırağı
Sanki kötü bir şeylerin habercisi gibi... Gülistanda boyun büken güllerin halleri Yolların kapanacağından mı Yoksa Güllerin yanacağından Gül nefesinin donacağından mı bu korkum
Yine yokluğunun ayazına kuruldu kalbim Atışları uzun ve soğuk O Pır pır eden hali yok
Sanki güneşin rengini çalmış rüzgar Yaprakların yüzüne sıvıyor kızıllığını
Bir başka bahara soyunuyor ağaçlar Sarılıp sarmalandıkları umutlarını gazel ettiler Tüylerini döküyor güvercinlerim Sensiz soğuk günlere hazırlanıyorlar Hiç düşündün mü Kim okşayacak başımı Çocuk gibi Kim ısıtacak Artık tepeden vurmuyor güneş eskisi gibi Kim yatıştıracak İsmini anınca Sesini duyunca Ayaza tepki verir gibi kalkan güvercin tüylerimi Biter mi bu kış Saçaklardan sarkan buza dönmez mi gözyaşlarım Batmaz mı ciğerime Hayaller sıcak oluyor gülüm Umutsuzluk yok pembe düşlerde Gerçek var ya gerçek Yüzü kış kadar soğuk Bazen öyle üşütüyor ki Bazen öyle atıyor ki karanlığa Hiçbir kelimenin gücü yetmez sanırım anlatmaya
Adı yok sensizliğin Adı yok bu hasretin Dilim yanıyor Parmaklarım donuyor Dudaklarım kanıyor Aklım çıkıyor desem olur mu bilmem ki
Oysa her şey yerli yerinde Ama bir uyuşukluk var Bir sızı azılarımda Bir kekremsi tat var Sensiz tattıklarımda Boşluğunda boşluğu bu His işte Tarifsiz Tadı yok Adı yok Sensiz yaşamanın vesselam.
Alaca/Çorum - 12.09.2007
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|