|
|
El Aya Gitti Biz Halâ Yaya
Halâ benim soframa kuşlar konar. Ben hiç onları ürkütmedim ki! Benim odam halâ acı tütün kokar Ben köyümü terk etmedim ki! İhtiyar dedelerim bana öğüt verir, Ben onları hiç isyan etmedim ki! Arabama el kaldırır yolda kalanlar, Ben onları asla yolda koymadım ki! Ay sonları param olmadığı olur, Kuru ekmekle tarhana yemek ne de tatlı olur. Anlayamaz ağabeyimin konuştuklarını Köydeki jandarma, kentteki polis. Yoktur bizim oralarda halâ bir sinema, El aya gitti ama biz halâ yaya. Şehirlerimiz aynı şehir, köylerimiz aynı köy Ama insanlar değişti, aliler gitti veliler geldi. Son sözümdür bu da sana, Ne olur arada bir ihtiyar amcalarını bir ara.
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|