Geceydi Gökyüzündeki parlak yıldızlar Yeni günün güneşli geçeceğini Müjdeler gibiydi Ama ne farkederdi ki Bütün gün evde oturan biri için Yağmuru dinlemek Belki de daha zevkliydi
Sessizdi Evde herkes uyumuştu Ama o Açık penceresi önünde Her zamanki gibi Nöbetteydi
Yazıyordu Talihsizliğini Ezikliğini Evdeki ikinci sınıf yerini Rencide olmuş kişiliğini Gizli gizli Ancak telefonla görüşebildiği sevdiğini Kısacası Garip Kız’ın hikayesini yazıyordu Yazıyordu İçindekileri sadece Kağıda dökebiliyordu
Ağlıyordu Derinden derinden Hıçkıra hıçkıra İsyan edercesine yazgısına Duyurmamaya çalışarak Yan odadaki annesine babasına Bütün vücudu sarsıla sarsıla Ağlıyor ağlıyordu
Yanıyordu Yüreğinin ortasında bir yer İçin için sızlıyordu Ümitsiz bir aşk yüzünden Gizli gizli Alevsiz Hem yanıyor hem kanıyordu
Bekliyordu Birgün bir emri-vakiyle Kollarına gönderileceği Hiç tanımadığı O damat adayını düşünüyordu Düşünüyor ve korkuyordu
Duyuyordu Gittikçe yaklaşan ölümün Ayak seslerini tanıyordu Belki de bu yüzden Şiirlerinde hep Mezardan bahsediyordu
Geceydi Yıldızlar Güneşli bir günü müjdeliyordu Ve Garip bir kızın kaleminden Bir duygu sağanağı boşalıyordu.
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.